Wyprawa projektantki wnętrz do Kanady

W otoczeniu dzikiej przyrody, gdzie góry wznoszą się ku niebu jak gigantyczne strażnice, a jezioro górskie odbija ich piękno, odnalazłam inspirację nie do opisania. To miejsce jest jak kunsztowny obraz, na którym natura jest niezrównanym artystą.

W promieniach zachodzącego słońca góry stają się monumentalnym dziełem architekta kosmosu, a ich kontury ukazują się w delikatnych odcieniach pomarańczy i purpury. To jakby rzeźba stworzona z masy niebiańskiej, której każdy kamień jest misternie dopracowanym detalem.

W przedpolu tego monumentalnego pejzażu rozpościera się jezioro górskie, jak magiczne lustro u podnóży przyrody. Jego spokojne wody odbijają szczyty gór, tworząc hipnotyzującą symetrię. To nie tylko zbiornik wodny, to integralna część tego architektonicznego spektaklu.

W tej scenerii, myślę o mojej roli jako architekta wnętrz. Choć góry i jezioro kształtują zewnętrzną przestrzeń, to w ich harmonii dostrzegam inspirację dla projektowania wnętrz. Chciałabym wpleść do moich projektów tę same subtelne odcienie, naturalne tekstury i spokój, który emanuje z tego malowniczego krajobrazu. Bo przecież architektura wnętrz to nie tylko ściany i meble, to sztuka tworzenia przestrzeni, która rezonuje z naturą, tak jak te góry rezonują z przyrodnim symbolem jeziora.

To zdjęcie jest dla mnie nie tylko widokiem na góry i jezioro górskie. To wizja, która przenika moje serce i budzi w nim pragnienie przeniesienia tej harmonii do przestrzeni, której stworzenie jest moją pasją.